Ucho to narząd słuchu i równowagi, który odbiera fale dźwiękowe, przekształcając je w drgania mechaniczne, a drgania w impulsy nerwowe. Składa się z trzech części: ucha zewnętrznego, ucha środkowego oraz ucha wewnętrznego.
 |
A) Ucho zewnętrzne
Zadaniem ucha zewnętrznego jest przejęcie fali dźwiękowej
i skierowanie jej, możliwie bez strat, na błonę bębenkową. Składa się ono z małżowiny usznej, przewodu słuchowego zewnętrznego oraz powierzchni zewnętrznej błony bębenkowej.
 |
B) Ucho środkowe
Ucho środkowe ma do spełnienia podwójną rolę. Pierwsza to dopasowanie warunków odbioru drgań akustycznych z ucha zewnętrznego i przekazanie ich do ucha wewnętrznego. Kolejna to kontrola natężenia bodźca przed przekazaniem go do ucha wewnętrznego. W skład ucha środkowego wchodzi błona bębenkowa, trzy kosteczki słuchowe oraz trąbka Eustachiusza (słuchowa), a także powierzchnia zewnętrzna okienka owalnego.
 |
C) Ucho wewnętrzne
Ucho wewnętrzne zwane błędnikiem zawiera ostatni odcinek układu przewodzącego dźwięki oraz receptory zmysłu słuchu
i równowagi. Jest to najbardziej skomplikowany odcinek narządu słuchu. Składa się z przestrzeni wewnątrz kości czaszki, zwanej błędnikiem kostnym. W jego wnętrzu mieści się błędnik błoniasty wypełniony płynem. Część błędnika przylegającego do ucha środkowego to przedsionek. Łączą się
z nim ślimak i kanały półkoliste. Kanały półkoliste służą do rejestrowania zmian położenia ciała. Są narządem zmysłu równowagi.